វីដេអូហ្គេម គឺជាឧស្សាហកម្ម ដែលមានតម្លៃរហូតដល់ ១០ពាន់លានដុល្លារ ហើយហ្គេមពេញនិយមបំផុតមួយចំនួន គឺរួមបញ្ចូលទៅដោយរូបភាពឃោរឃៅ បាញ់ប្រហារ ការរំលោភបំពាន ការប្រើប្រាស់គ្រឿងញៀន និងអាកប្បកិរិយាឆ្គាំឆ្គងជាដើម។ បច្ចុប្បន្នឪពុកម្ដាយមួយចំនួនយល់ថា វីដេអូហ្គេមទាំងនេះ មិនមានឥទ្ធិពលលើកូនរបស់ពួកគេឡើយ ប៉ុន្តែអ្នកជំនាញជាច្រើនបានព្រមានអំពីផលប៉ះពាល់លើកុមារ ជាពិសេស គឺការប្រើអំពើហិង្សា។

អ្វីដែលការស្រាវជ្រាវរកឃើញ

ការស្រាវជ្រាវលើទំនាក់ទំនងរវាងវីដេអូហ្គេម និងអាកប្បកិរិយាកុមារ ត្រូវបានគេរកឃើញថា មានភាពពាក់ព័ន្ធគ្នា។ ខណៈការសិក្សាមួយចំនួនបង្ហាញថា ការលេងវីដេអូហ្គេមមិនជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងអាកប្បកិរិយាហិង្សារបស់កុមារ ហើយមានការសិក្សាជាច្រើនទៀតបង្ហាញថា វីដេអូហ្គេមលក្ខណៈហិង្សា ប៉ះពាល់ដល់សុខុមាលភាព និងអាកប្បកិរិយាកុមារ។

១. ការសិក្សាឆ្នាំ ២០០៧ ដោយសាកលវិទ្យាល័យ Swinburne University of Technology បានរកឃើញថា ខណៈពេលដែលកុមារខ្លះកាន់តែឆេវឆាវ អ្នកខ្លះទៀតក៏មិនសូវឆេវឆាវដែរ។ ការលេងហ្គេមភាគច្រើន មិនបានបង្ហាញពីការផ្លាស់ប្ដូរកម្រិតកំហឹងរបស់ពួកគេនោះទេ។

២. ការសិក្សាឆ្នាំ ២០១០ បានរកឃើញថា កុមារដែលលេងហ្គេម អាចនាំឱ្យពួកគេមានចរិតលក្ខណៈឆាប់ខឹង និងក្រេវក្រោធ។ ជាក់ស្ដែង កុមារដែលមានអារម្មណ៍មិននឹងន និងស្មារតីខ្សោយ ពិបាកផ្ដោតអារម្មណ៍ និងមានទំនោរកាន់តែឆេវឆាវ នៅពេលមើល ឬលេងវីដេអូហ្គេម បែបហិង្សា។

៣. ការសិក្សាឆ្នាំ ២០១១ បានរកឃើញថា កុមារដែលឆេវឆាវ មានទំនោរជ្រើសរើសលេងហ្គេមមានលក្ខណៈអំពើហិង្សា។ ប៉ុន្តែលទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវ រកមិនឃើញថា ហ្គេមដែលមានលក្ខណៈហិង្សា នាំឱ្យកុមារឆាប់មានកំហឹង ឬឆេវឆាវជាងមុននោះទេ។

៤. ការសិក្សាឆ្នាំ ២០១១ ដោយមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវសេដ្ឋកិច្ចអឺរ៉ុប បានរកឃើញថា ទោះបីជាហ្គេមមានលក្ខណៈហិង្សា ដែលជាការជំរុញឱ្យកុមារមានចរិតលក្ខណៈឆាប់ខឹង និងក្រេវក្រោធក៏ដោយ ប៉ុន្តែសកម្មភាពនេះអាចកាត់បន្ថយឧក្រិដ្ឋកម្មក្នុងជីវិតជាក់ស្ដែង។ អ្នកស្រាវជ្រាវ បានពន្យល់ថា កុមារដែលចំណាយពេលច្រើនលេងវីដេអូហ្គេម មានពេលតិច ដើម្បីចូលរួមសកម្មភាពផ្សេងៗ ដើម្បីប្រឆាំងនឹងសង្គម។

៥. លទ្ធផលសិក្សារបស់សមាគមន៍ អ្នកចិត្តសាស្ត្រអាមេរិក ឆ្នាំ២០១៥ បានរកឃើញថា ការលេងហ្គេមលក្ខណៈហិង្សាមានទំនាក់ទំនង ទៅនឹងអត្តចរិតច្រងេកច្រងាង និងកំហឹងកុមារ។ ដោយហេតុថា ការលេងវីដេអូហ្គេម នាំឱ្យកុមារថយចុះសមត្ថភាពយល់ចិត្តអ្នកដទៃ និងខ្សោយការចូលរួមក្នុងសង្គម។

ការបង្កើតដែនកំណត់សម្រាប់ការលេងហ្គេម 

អ្នកអាចធ្វើការសង្កេតមើល ប្រសិនបើកូនរបស់អ្នកមានអាប្បកិរិយា ច្រងេងច្រងាង កោងកាច ក្រោយពីលេងវីដេអូហ្គេម អ្នកត្រូវកាត់បន្ថយពេលវេលា ដែលពួកគេត្រូវចំណាយជាសកម្មភាពទាំងនោះ។ ហើយទោះជា កុមារមិនមានអាកប្បកិរិយានេះក៏ដោយ អ្នកក៏ត្រូវគ្រប់គ្រងវីដេអូហ្គេម និងមាតិកា ដែលមានឥទ្ធិពលលើអាកប្បកិរិយា និងការគិតរបស់កុមារដែរ។ សកម្មភាពដែលអ្នកអាចធ្វើបាន មានដូចជា គ្រប់គ្រងប្រភេទហ្គេមដែលកុមារត្រូវលេង, ស្គាល់ប្រភេទហ្គេម និងកម្មវិធី ដែលត្រូវនឹងអាយុកុមារ, លេងហ្គេមជាមួយពួកគេ ដើម្បីបង្ហាញពីគម្រូលេងហ្គេមដែលសមស្រប, កំណត់ម៉ោងជាក់លាក់សម្រាប់លេងហ្គេម និងបង្កើតពេលទំនេរសម្រាប់កុមារចំណាយជាមួយធម្មជាតិ និងបរិយាកាសខាងក្រៅ៕